ROZDZIAŁ XXVII

Tak sobie myślę: Shirley ty ciumo!Przecież tutaj nic się nie dzieje!Przestań żłopać tą herbatę,bo inaczej dostaniesz w łeb.
I tak oto narodził się mi pomysł do baaardzo ciekawego rozdziału, w którym głównymi bohaterami są Sebastian i Sid. TO NIE JAJOJEC!!!

                                     ***
Dziewczyna ciągnęła go na górę do sypialni.
-Ile ty ważysz? - Rose ciągnęła nieprzytomnego Sebastiana do jego pokoju. Położyła czarnowłosego tak, że jego nogi były na miejscu poduszki.
-Ci i tak nie przeszkadza, prawda? - Miała na twarzy szeroki uśmiech(jeszcze może go rozbierz Rose? *lenny face *).Zostawiła Sebastiana takiego jaki był czyli.....(bez komentarza Shirley.Czemu ja mam takie dziwne myśli?! XD)czyli w spodniach i w koszulce. Sebastian spał do góry nogami i nie przeszkadzało to dla niego.Przez okno do jego pokoju ktoś zerknął na jego(...to Jeff the Killer hihihihihihihi).Patrzył przez dobre 5 minut, a potem znikł.
                                   ***
Wstał w nocy(Sebastian ty masz problem z pęcherzem? *lenny face*).Usiadł na łóżku i podrapał się po włosach (Stefan* gdzie jesteś? Nie mów, że był wypadek na autostradzie? XD).Rozejrzał się po pokoju z zdezorientowaną miną(to uczucie gdy budzik zadzwoni ci w dzień wolny od szkoły. Raz tak miałam).W końcu narozglądał się i wstał.Usłyszał rozbicie okna.Wiatr wdarł się do jego pokoju.Coś pociągnęło go na dwór przez okno.Czuł, że było to coś w rodzaju mokrej i zimnej liny.Padł na ziemię z hukiem.
-Ała. - Otrzepał się z ziemi, ale dostał strumień wody w twarz.Tylko jedna osoba dla niego tak robiła...jego nauczyciel Sidney Clearwater.
-Miło mi cię znowu widzieć Sebciu~~~. - Jego twarz zdobił niewinny, a zarazem wredny uśmiech.
-Co znowu zrobiłem?I nie mów na mnie Sebusiu,jestem Sebastian - Woda spływała po jego twarzy.
-Oj no nie obrażaj się (kochanie XD)....MAM CI K**** PRZYPOMNIEĆ CH*** JE**** CO ODJE****Ś?!?! - W mgnieniu oka zmienił swój ton głosu ze spokojny na przeciwny - głośny i zdenerwowany.Znowu zaatakował wodą tak, że jego ofiara zrobiła fikołek.
-No dobrze już dobrze. Przepraszam. -Sebcio podniósł ręce w geście niewinności, jednak to nie wystarczyło dla jego oparwcy.
-MASZ MNIE ZA IDIOTĘ?!?! - Teraz to dopiero zachowywał się jak jakiś niemiecki żołnierz przy Żydzie, którego zaraz rozstrzeli albo jeszcze gorzej. Sebastian broniąc się strzelił ogniem w kałuże wody i wszędzie zrobiła się para wodna.Uciekł w stronę lasu.Teraz bał się Sida  Pierwszy raz coś takiego czuł. Wskoczył w krzaki(i teraz myśl Sida:Znajdę ciebie i zgwałce. Do tego jeszcze kastracja i bezpłodność gwarantowana. Możecie mnie palnąć w łeb rozkładaną patelnią drodzy czytelnicy). Gdy zasłona znikła Sid od razu zakumał, że mag ognia uciekł do lasu. Ruszył w tamtym kierunku.Zebrał wodę z pozostałości i teraz jego ręce były długimi mackami zakończonymi lodem,który był na końcach ostry. Nie mógł się doczekać aż znajdzie Sebastiana i spuści mu mega łomot.Planował nawet dać mu coś do roboty gdy uzna, że znęcanie się fizyczne to za mało.Chciał aby wysprzątał mu pokój, a to było nielada wyzwanie. W końcu dorwał swoją ofiarę i dał dla niej takie lanie, że już ledwo co mógł przestać.
-Starczy jak dla ciebie. - Woda znikła w powietrzu. - Masz mi wysprzątać pokój. Czy to jest jasne? - Chciał wiedzieć czy sobie poradzi.Sebastian szybko kiwnął głową. - To wspaniale. - Z entuzjazmem na oczach zniknął. Sebastian wysuszył się za po ognia i wrócił do domu, aby znowu położyć się spać.Gdy tylko padł na łóżko zamknął oczy i zasnął.
                                ***
Mag wody czekał na niego.Nie mógł się doczekać aż Sebastian zabierze się za sprzątanie.Ciekawe jakie znaleziska znajdzie w jego pokoju podczas sprzątania.Gdy przekroczył próg drzwi wejściowych Sid stanął mu na drodze.
-Zapraszam do mnie na sprzątanie. - Z szerokim uśmiechem zaprowadził swoją sprzątaczkę do swego domu,a potem do pokoju. - Życzę powodzenia. - Zamknął drzwi i zostawił Sebastiana z bałaganem, który panował w pomieszczeniu. Ucieczka nic by nie dała jak tylko większy łomot od maga wody więc nie pozostawało nic innego jak zabrać się za sprzątanie.Powycierać kurze oraz podłogę....Ogarnąć na biurku...Pościelić łóżko - To tylko nieliczne z rzeczy jakie musiał zrobić Sebastian w tym chaosie.Wziął się do pracy.Łóżko było już w porządku.Zabrał się za biurko. Kubki zaniósł do kuchni,książki ułożył na stosie, wytarł je.Po kurzach na półkach nie było już śladu.Została tylko podłoga.W ruch poszedł mop.Gdy wytarł choć jeden metr podłogi musiał już płukać.W końcu kij uderzył w drzwi pokoju. Sprzątaczka uśmiechnęła się w duchu, że to już koniec. Gdy podłoga wyschła poinformował Sida o tym, że skończył. Ten wraz z nim poszedł zerknąć na efekt końcowy.
-No...no...jestem zadowolony. Częściej będziesz tu gościł jak mnie wkurzysz. Jutro masz krótszy trening. Od 9 do 14.Zapraszam na arenę. - Obydwoje poczuli, że zaczyna ich łączyć jakaś więź...przyjacielska więź. A przecież panowali nad przeciwnym żywiołami. Jednak w przyjaźni jest wszystko możliwe i właśnie to jest w niej wyjątkowe.

*Stefan - czyli lokator mojej znajomej. Jest bardzo mały i niestety już nie żyje. Minuta ciszy dla Stefana.............................


UWAGA UWAGA!!!2 INFORMACJE
1.W następnym rozdziale pojawi się lemon (cytrynka) i BĘDZIE MIEĆ WPŁYW na dalszą fabułę.
2.Ogłaszam zadawanie pytań dla autorki.Odpowiedzi na pytania pojawią się przy rozdziale z Sebastianem. Czyli po rozdziale z lemonem.
To by było na tyle.