ROZDZIAŁ 39

Mam na sobie krawat pachnie trochę fiołkami.Rozkładam ręce walczę z TYTANAMI!!! tak śmieszkuję ,bo już Book of Atlantic.Widziałam kolejny film promujący i go ubóstwiam *_*. Uznałam,że teraz będę chodziła w pelerynie pod postacią szalika oraz w butach po szkole. Zimno mi. A do tego bluza z Lulu :3.

***
Pusty korytarz. Wokół dziewczyny nic. Szła po ciemnej podłodze tak, że widziała swoje odbicie oraz słyszała stukot swych butów o podłoże. Póki co nie czuła strachu, nic nie czuła. W jej sercu gościła obojętność. Kiedy szła coraz dalej zobaczyła wokół siebie lustra. Zwierciadła otoczyły ją ze wszystkich stron i nie miała jak uciec. Stała w miejscu i czekała na rozwój wydarzeń. Im lustra były bliżej Shell to stawały się przezroczyste jak szkło, w które się zmieniały. Została uwięziona w klatce ze szkła. A to dopiero był początek. Poczuła, że pod stopami zbiera się woda, której poziomu się szybko podnosił. Nad głową dziewczyny pojawiło się wieczko i nie mogła stąd wyskoczyć. Mogła wybić którąś z tych szklanych ścian. Pięściami waliła w grube szkło, zero rezultatów. Woda już dosięgała jej ramion i miała coraz mniej czasu. Gdy zaczerpnęła ostatni raz powietrza woda akurat podniosła się do końca. Potrafiła wytrzymać pod wodą około trzy minuty. Znowu uderzała swymi kończynami w szkło. Traciła przez to siły. Każde uderzenie zmuszało Shell by otworzyła usta by zaczerpnąć powietrza, ale jak wiadomo była pod wodą i nie mogła tego zrobić. Inaczej by zginęła. Mocno uderzyła pięścią w szkło i lekko pękło. Woda powoli tryskała przez pęknięcie na zewnątrz. Kilka razy słabo uderzyła. Jej dłoń zsunęła się bezwładnie po szkle. Oparła na dno wycieńczona. W tym momencie szkło pękło i woda wpłynęła z szumem na czarną podłogę. Phantomhive trochę pokaszlała i ruszyła dalej cała mokra. Nawet nie zauważyła jak teren się zmienił. Polna droga pośród drzew. Półmrok nadawał trochę tajemniczy i mroczny nastrój. Na ścieżce zostawiła ślady swoich stóp. Ślad odbił się na ziemi. Ale dziewczyna niestety patrzyła pod nogi i nie zauważyła ogromnych śladów jakiegoś olbrzyma. Nie miała pojęcia co ją czeka gdy spotka tą istotę -swego kolejnego przeciwnika.
***
Po tym co usłyszał na zebraniu magów w Arkadii naprawdę czasem miał dosyć tego wszystkiego. Najlepiej teraz jeśli nikt do niego nie będzie zagadywał. Nie znał nikogo  oprócz Sebastiana, Rose i Daphne. Chociaż ta pierwsza osoba podchodziła pod worek treningowy gdy go wkurzał. Dowodem jest na przykład wchodzenie do pokoju maga wody bez pukania(Autorka ma tak samo). Nawet świeże powietrze nie pomogło i nadal był zdenerwowany. Ktoś podszedł do niego od tyłu i zrobił stereo na jego uszach (takie klepnięcie w uszy z otwartej dłoni).
-I jak było u kochanki? - Daphne ma bardzo dobrą pamięć i niczego nie zapomina.
-.....zajebiście - Powiedział to takim tonem jakby miał ją za chwilę przebić lodem jak ser z dziurami.
-Czyżby poszło coś nie tak? - Nigdy nie brała udziału w zebraniu w Arkadii, ale wiedziała, że tam obgadują ważne tematy. Westchnął.
-Nie chcą jej aresztować. Jakby zapomnieli o tym, co robiła. Nie jestem w stanie tego zaakceptować. - Miał ton wyrzuty z emocji.
-Arkadia ma różne zdanie na temat takich jak Phantomhive. Słyszałam, że ponoć uciekła z więzienia. - Wieści się szybko rozchodzą i już wszyscy wiedzieli o ucieczce dziewczyny.
-...prawda. Na dodatek nie ścigają jej? Czy to jest normalne?! - Dał się ponieść emocjom i krzyczał. Daphne milczała. Doskonale znała Sida. Wiedziała, aby nic nie mówić póki nie ochłonie, inaczej pogorszy sytuację i bardziej zdenerwuje maga wody. Odczekała kilka minut. Położyła mu dłoń na ramieniu.
-Jeśli chcesz możemy ją złapać. - Choć trochę chciała pomóc dla Sida. Jak się mówi to tanga trzeba dwojga.
-Mam własny plan. Poza tym nie chcę byś się narażała, bo może bym niebezpiecznie. - To prawda. Miał w głowie własny rozrys. Nie miał ochoty mieszać w niego innych.
-To jak mogę ci pomóc? - Spojrzała w oczy maga wody pełna troski.
-Po prostu bądź ze mną. - Powiedział to szczerze,bez zastanowienia. Po prostu powiedział czego od niej oczekuje.
-Przecież jestem. - Daphne nie wiedziała o co chodzi dla Sida. Miała w głowie pustkę.
-Nie w tym sensie. A zresztą wkrótce się dowiesz co miałem na myśli. - Trochę się rozchmurzył.
-W takim razie będę czekać. - Szli przez park. Oparła głowę o jego ramię, a ich palce się splotły i trzymali się za ręce.
***
Podczas całego rejsu nikt nie patrzył pod wodę. Po dnie morskim biegł nie kto inny jak Mazako. Ten wilk pod wodą był bardzo szybki. Ziemię opłynął by w ciągu 2 godzin. Woda to było jego środowisko. Doskonale wiedział co ma robić - śledzić statek na którym płynął cel jego pana. Kiedy przybił do portu zawrócił do swego jeziora i tam wysłał sygnał do Sida.
***
-To do zobaczenia Daphne. -Przytulił dziewczynę na pożegnanie.
-Do zobaczenia. -Stanęła na palcach i krótko pocałowała go w usta. Szybko pobiegła do drzwi i weszła do środka. Nie wierzyła w to co przed chwilą zrobiła. Pocałowała Sida! Mag wody też w to nie wierzył. Stał pod domem zdezorientowany. Jednak to uczucie minęło gdy usłyszał w głowie wołanie Mazako. Otrząsnął się i udał się nad jezioro gdzie potem zanurkował.

Dzisiaj Book of Atlantic,dzisiaj Book of Atlantic ^^
Cały czas mnie kuszą trailery i opening SIDA. No cholera!
Daję kolejny rysunek :

I teraz pytanie :

Został mi jeszcze jeden rysunek z Lulusiem. Więc z kim teraz chcecie,  Mam gdzieś Zero Kiryu z  Vampire Knight (2 rysunki), mam jednego Sebastiana Michaeilsa, a może chcecie Cornelie z Code Geass? Decyzja zostaje dla was.